Gebruiker:
ccuvn91067
Datum: 1-december-2011 3:31 nm
Aantal keren bekeken: 3
Hallo Yvonne,
4 halve dagen, dat is al heel wat. Maar hoe? als het kan, steeds rustpauzes nemen, dus 2 werken, 1 dag vrij, maar ook daadwerkelijk een dagdeel zeker rusten dus b.v.op bed en dan weer 2 dagen werken. Laat ook regelmatig de leverwaardes controleren, met Imuran kan dit ook behoorlijk naar beneden trekken. Jij bent de baas over je eigen lichaam, dus jij bepaalt hoeveel je moet lopen zeiken bij de IBD-verpleegkundige en/of arts. (Ook al zijn die bloedwaardes niet altijd voor iedereen maatgevend. Bij mij geen enkele ontstekingsreaktie volgens het bloed terwijl ik snipverkouden en op 2 plekken goed ontstoken in de dikke darm. Raar, maar waar. En die bedrijfsartsen moet je maling aan hebben. Zij zitten toch echt met de pet op voor de werkgever. Volgens mijn toenmalige bedrijfarts kon ik met C.U. echt niet worden afgekeurd. Niet dat ik er op zat te wachten, maar in juni ben ik 100% afgekeurd. En om eerlijk te zeggen, geeft mij dit heel veel rust. Een nobel streven van de vereninging om juist te werken tijdens je ziekte, maar niet voor iedereen. Daarnaast wordt je echt niet beter door de medicijnen zelf, het gaat om een combinatie van het geheel. Rust, actie, voeding waaronder ook drinken, medicijnen. Bij de weg, Imuran is trouwens wel een aardig zwaar middel wat diegene inzet voor je. Ik ben geen arts, maar een ontsteking aan de linkerkant kan misschien ook deels onderdrukt worden met een klysma. En inderdaad ook het erkennen en accepteren van je ziekte. Een bedrijfsmaatschappelijk werkster kan je er misschien ook mee helpen. Een psycholoog natuurlijk ook, maar daar betaal je leuk voor. Of je moet stellen, dat je gezondheid je wel wat waard is. Een gespreksavond van de vereniging doet trouwens ook wonderen. Ik kan het je aanbevelen. Laat ook anderen weten, dat je soms met het antwoord goed, even niet over je ziekte wil hebben maar over andere onderwerpen in het leven of juist in de ander geinteresseerd bent. Want tenslotte ben je er al genoeg mee bezig. En wordt inderdaad adrem, het overleeft je.
Groetjes, Anita