Hoewel ik na al die jaren van ziekte aardig weet wat mijn grens is en ik er redelijk goed in ben geworden mijn energie te verdelen, vallen de dagen na zo’n drukke week toch altijd een beetje tegen. Vooral de vermoeidheid die volgt is vervelend. Hoewel ik echt hele gezellige dagen heb gehad, vind ik het soms nog moeilijk om toe te geven aan wat mijn lichaam nodig heeft, namelijk rust.
En het is heel dubbel, sociale activiteiten brengen energie en geven me voldoening, maar het kost tegelijkertijd ook veel energie om sociaal te zijn.
Mijn natuurlijke instinct is om overal ‘ja’ op te zeggen
Die balans en afwegen waar je je kostbare energie wel aan gaat besteden en waar niet aan, is soms echt frustrerend. Aangezien mijn natuurlijke instinct is om steeds maar door te denderen en overal ‘ja’ op te zeggen.
Gelukkig leer ik steeds beter ‘nee’ te zeggen en mijzelf en mijn lichaam als prioriteit te stellen, hoewel dat niet altijd lukt. ‘Al doende leert men’ zeggen we dan maar 😉

Valerie (33) kreeg in 2017 de diagnose ziekte van Crohn. Daarnaast heeft ze ingewikkelde perianale fistels. In 2018 kreeg ze vanwege de fistels een colostoma. Valerie probeert het leven zo positief mogelijk te benaderen, ook al valt haar dit soms zwaar. Momenteel is ze volledig afgekeurd en om de dagen door te komen houdt ze zich bezig met lezen, puzzelen, een goede serie kijken en wandelen met haar hond Pip. In haar blogs geeft ze een inkijk in haar dagelijks leven en hoopt ze herkenning en erkenning te bieden voor wie daarnaar op zoek is.