Controle
Het gevoel van controle hebben, is voor mij heel belangrijk. Ik houd er bijvoorbeeld niet van om voor verrassingen te komen te staan. Ik vind het fijn om altijd iemand vertrouwd dichtbij te hebben, op wie ik kan terugvallen als het moeilijk wordt. En ik neem mijn eigen eten mee als ik ergens heen ga waar het menu nog onbekend is. Maar op mijn buikpijn heb ik weinig controle. Ik kan goed op mijn voeding letten, netjes mijn medicijnen slikken en stress proberen te vermijden, maar Crohn is en blijft onvoorspelbaar. Dit maakt mij angstig.
Paniek
Er zijn momenten waarop ik de controle compleet verlies. Mijn buik overvalt mij. Buikpijn is dan nog het enige wat ik voel en waar ik aan kan denken. De rest vervaagt. Soms hoor ik niet meer wat er in mijn omgeving gebeurt. Ik trek me volledig terug in mezelf, en mijn buik neemt de controle over. Ik ben bang. Wordt mijn Crohn erger? Word ik ziek? Hoelang gaat dit duren? Help!
Ik ben sterker dan Crohn
Baas boven baas
Om uit zo’n moment te komen en zelf weer de controle te nemen, kost me moeite. Soms heb ik iemand nodig die me er doorheen praat, maar meestal probeer ik dit zelf te doen. Het klinkt misschien raar, maar ik probeer afstand te doen van mijn buik en spreek mezelf toe. ‘Kom op Eef!’ Ik mag misschien wel buikpijn hebben, maar ik blijf zelf de controle houden. Ik ben sterker dan Crohn. Alleen moet ik dat nog even onder de knie krijgen.
Eva (18) heeft van kleins af aan al last van buikpijn. Ze kreeg in 2022, haar eindexamenjaar, de diagnose ziekte van Crohn. Dat was best pittig. Gelukkig is ze geslaagd en studeert ze nu aan Avans Hogeschool in Den Bosch. Ze heeft moeite met het accepteren van haar ziekte. Ondanks dat probeert ze er het beste van te maken. Ze krijgt veel steun van vrienden, familie en door het dansen. Ze danst al haar hele leven. Als ze danst, kan ze even haar ziekte vergeten.