Link to the homepage
Zomervakantie. Alleen al het woord geeft me een goed gevoel. Geen colleges, geen deadlines, even helemaal weg. Dit jaar gaat mijn reis naar het Gardameer en daar verheug ik me er enorm op. Maar zoals bij zoveel dingen in mijn leven, zit er een ‘maar’ aan vast. Want wat ik ook inpak in mijn koffer, de ziekte van Crohn gaat ook gewoon mee.
Ik ben dol op Italiaans eten. Pizza, pasta en héél veel ijs. Gelukkig gaat het ook best aardig. Mijn buik protesteert niet meteen bij elke hap, en dat voelt als een klein feestje op zich.
Maar spannend blijft het. Want eten op vakantie is anders dan thuis. Andere ingrediënten, andere bereidingen, grotere porties. Dus ook al geniet ik van elke hap pizza, ergens in mijn achterhoofd fluistert Crohn altijd mee. Was dit wel een goed idee? Hoe voelt mijn buik straks? Die gedachten ken ik inmiddels. Ze horen er blijkbaar bij.
Vakantie is bedoeld om te ontspannen. Dat weet ik, maar mijn hoofd is daar soms nog niet van overtuigd. Want ook als ik aan het zwemmen ben, of lui in de zon lig, kan ik me toch druk maken. Over hoe ver ik ben van een wc. Of er een rustig plekje is als het nodig is. Of ik genoeg heb gegeten, of juist te veel.
Het klinkt misschien gek: je bent op vakantie, geniet toch! En dat doe ik ook, écht. Maar dat stemmetje in mijn hoofd blijft. Soms heel stil, soms wat luider. Ik kies er niet voor, hij is er gewoon.
Vakantie is ook een beetje loslaten
Wat ik wel leer, vakantie na vakantie, is dat ik niet alles van tevoren kan controleren. Dat is misschien wel de les die Crohn me heeft geleerd. Ik kan mijn medicijnen meenemen, slim kiezen aan tafel, en op tijd luisteren naar mijn lichaam. Maar verder… moet ik ook een beetje loslaten.
En als het dan toch misgaat, als mijn buik besluit dat die pizza toch geen goed idee was, dan is dat zo. Dan rust ik even uit en ga ik daarna gewoon weer verder. Maar ik ga niet thuis zitten wachten tot ik zeker weet dat alles goed gaat. Want dat moment van ‘zeker weten’ komt er toch niet. Crohn laat zich nu eenmaal niet plannen.
Dus: mijn koffer staat klaar. Vol topjes, medicijnen, en het vertrouwen dat het goed zal gaan. Meer heb ik niet nodig.
Buone vacanze, ook aan mijn buik.
Eva (19) heeft van kleins af aan al last van buikpijn. Ze kreeg in 2022, haar eindexamenjaar, de diagnose ziekte van Crohn. Dat was best pittig. Gelukkig is ze geslaagd en studeert ze nu aan Avans Hogeschool in Den Bosch. Ze heeft moeite met het accepteren van haar ziekte. Ondanks dat probeert ze er het beste van te maken. Ze krijgt veel steun van vrienden, familie en door het dansen. Ze danst al haar hele leven. Als ze danst, kan ze even haar ziekte vergeten.
Je ervaring of verhaal delen met andere mensen met Crohn of colitis? Dat kan in onze besloten Facebookgroep. Ook is er een besloten Facebookgroep voor ouders van kinderen met Crohn of colitis. En er is een besloten Facebookgroep voor mensen met shortbowel/darmfalen. Nog geen lid? Meld je hieronder aan via de juiste link.
Liever je ervaring delen met een ervaringsdeskundige van Crohn & Colitis NL? Bel of mail ons.