Link to the homepage
Het einde van het jaar komt er weer aan, en alhoewel het jaar nog niet voorbij is, durf ik wel al te zeggen dat het op medisch gebied een rustig jaar is geweest. Op een voedselvergiftiging na, mag ik niet klagen. Tuurlijk, de IBD bijkomstigheden zoals vermoeidheid blijven altijd aanwezig. Maar er zijn dit jaar geen rare dingen geweest.
Gek is dat eigenlijk. Wanneer ik terugkijk op een jaar is de maatstaf voor een goed jaar eigenlijk altijd de hoeveelheid ziekenhuisbezoeken, wel of geen operaties of het aantal spoedopnames. Terwijl je een jaar eigenlijk zou moeten omschrijven als ‘goed’ door alle leuke dingen die er zijn gebeurd, en die zijn er zeker. Toch gebeurt dat bij mij zelden, die ommezwaai in positief denken.
Vanaf het moment dat ik ziek werd, begon ik onbewust alles in mijn hoofd bij te houden; zoveel operaties heb ik al gehad, zoveel ziekenhuisbezoeken had ik per week. En nu zoveel per jaar, zo hoog was mijn CRP toen en zo hoog is het nu. Het zijn de dingen die blijven hangen, of ik het nu wil of niet. Omdat ze zo’n grote impact op mijn leven hebben gehad. En lange tijd was dat het enige wat er in mijn leven speelde; weten wanneer ik voor het laatst koorts had, wat zijn mijn laatste waardes, wanneer zijn mijn afspraken, wanneer ben ik geopereerd en ga zo maar door.
Wanneer een gebeurtenis zoveel impact maakt, blijven zelfs de kleinste details je bij
Zo keek ik naar de datum en meteen wist ik: oh, in deze week 8 jaar geleden kreeg ik mijn colostoma. Ik kan me die hele week nog precies voor de geest halen. Welke dag ik werd geopereerd, hoe ik mij voelde, het moment van wakker worden na de operatie en meteen voelen hoe mijn buik voelde met de stoma. Het moment van thuiskomen en er mee leren omgaan. Wanneer een gebeurtenis zoveel impact maakt, blijven zelfs de kleinste details je bij.
Ik probeer niet te lang stil te staan bij zulke dingen, ik laat het even de revue passeren en dan ga ik weer door. Want er zijn te veel leuke momenten in het leven en die verdienen het weer om voorrang te krijgen.
Valerie (33) kreeg in 2017 de diagnose ziekte van Crohn. Daarnaast heeft ze ingewikkelde perianale fistels. In 2018 kreeg ze vanwege de fistels een colostoma. Valerie probeert het leven zo positief mogelijk te benaderen, ook al valt haar dit soms zwaar. Momenteel is ze volledig afgekeurd en om de dagen door te komen houdt ze zich bezig met lezen, puzzelen, een goede serie kijken en wandelen met haar hond Pip. In haar blogs geeft ze een inkijk in haar dagelijks leven en hoopt ze herkenning en erkenning te bieden voor wie daarnaar op zoek is.
Je ervaring of verhaal delen met andere mensen met Crohn of colitis? Dat kan in onze besloten Facebookgroep. Ook is er een besloten Facebookgroep voor ouders van kinderen met Crohn of colitis. En er is een besloten Facebookgroep voor mensen met shortbowel/darmfalen. Nog geen lid? Meld je hieronder aan via de juiste link.
Liever je ervaring delen met een ervaringsdeskundige van Crohn & Colitis NL? Bel of mail ons.